Οι δικές σας ιστορίες είναι εδώ! Κάθε μήνα ακούμε τις δικές σας τρομακτικές, κωμικές , ανθρώπινες ιστορίες και βλέπουμε το κατοικίδιό σας μέσα από τα δικά σας μάτια!

Αυτό το μήνα η κα.Βάσω μας μιλά για τον Τίγρη και το Ρόκυ! Τα δύο γατάκια που της χαρίζουν χαρά κάθε ημέρα!


"ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΊΩΣΗΣ! Πέρασαν κιόλας 15 χρόνια από τότε που βρηκα στο χωριό μου μέσα σε ένα ξυλοφουρνο ένα τόσο δα πλασματακι.

Ο Κούκος μου, το λατρεμένο μου γατάκι. Εκ τοτε γίναμε αχωριστα φιλαράκια, ήταν η πρώτη μου προτεραιότητα, μαζί μαθαίναμε ο ένας τον άλλο, μαζί μεγαλωναμε και μεγάλωνε και η αγάπη μας. Δεν ένιωσα ποτέ αυτά που λένε περί εγωισμού της γάτας, αντίθετα το γατί μου είχε πάθει κρίση ταυτότητας όπως λέω εγώ.έκανε τον σκυλο. Ακουγε το αμάξι μου και έβγαινε στο μπαλκόνι και αμέσως μετά στην εξώπορτα .

Δεν ήθελε να με πλησιάζει κανείς, ένιωθε ποιον αγαπώ πραγματικά. Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για αυτή την μοναδική αγάπη που δεν θα ξεχάσω ποτέ μέχρι να κλείσω τα μάτια μου. Ο γλυκός μου όμως έφυγε από αυτή την ζωή πριν 1,5 χρόνο και ήταν για μένα η μεγαλύτερη απώλεια της ζωής μου. Πήρε μαζί του ένα κομμάτι από την καρδιά μου ! Ο μοναδικός τρόπος για να ξεπεράσω την απώλεια αυτή ήταν αυτό που τόσο αβίαστα έγινε σε 33 μέρες ένα άλλο αδεσποτακι που αυτή τη φορά αναζήτησα εγώ για να γιατρέψει την πληγή που είχε ανοίξει η απώλεια του, ο τιγρακος μου ήρθε στην ζωή μας. Άλλη σχέση... με πολλά κοινά σημεία φυσικά γιατί φυσικά υπήρχε η ίδια σταθερά "εγώ" που τα λατρεύω όλα τώρα πια γιατί στα μάτια τους βλέπω τον κούκο, όμως ξέρω να σέβομαι και την κάθε ψυχούλα σαν ξεχωριστή οντότητα και να απολαμβάνω τις χαρές και τα σκερτσα του μοναδικού αυτού ζώου, της γάτας, με τα τόσα χαρίσματα, της γάτας με την τόση ομορφιά στα μοναδικά σχέδια που της έκανε ο δημιουργός της φύσης!

Η φιλοζωία μπήκε για τα καλά στην ζωή μου και κάθε μου σκέψη βασίζετε ποια στο πως θα γίνει τώρα πια ο τίγρης ένα ευχαριστημένο ζωάκι που δεν θα του λείπει τίποτα.Έτσι λοιπόν δεν άργησε να μπει στην ζωή μας και ο ροκυ, ένα νεογέννητο παρατημένο από ανθρώπινο χέρι σε ένα ψαράδικο.Αρχική σκέψη η σωτηρία του. Δεύτερη σκέψη?

Ποιος θα το αγαπήσει ποιο πολύ από εμάς? Πως θα ήταν η ζωή μας με δύο γατιά? Αρωγός σε αυτή την προσπάθεια η Αντωνία από το petastero με γνώση με αγάπη και φροντίδα βοήθησε να συνυπάρχουν τώρα τα δύο αδεσποτάκια μου μια χαρά! Δεν θα άλλαζα με τίποτα τα όσα ζω μαζί τους, τα όσα έχω μάθει από αυτά και δηλώνω εχθρός σε όποιον δεν σέβεται και κακοποιεί ένα ανυπεράσπιστο ζωάκι!"


Σε ευχαριστούμε πολύ Βάσω για την όμορφη και τρυφερή ιστορία σου!